Aan het eind van de dag word ik gebeld door de verpleegkundige van het palliatief team. Of ik nog even naar de hartafdeling wil komen. Er is ‘on...

Na vele jaren waakzorg herken ik alle tekenen, ook al valt het nooit helemaal te voorspellen. Doodgaan doet ieder mens op zijn of haar eigen wij...

Ze geeft er nauwelijks woorden aan, maar wel genoeg. Ze weet dat ze doodgaat. Ze weet het, maar ze kan er niet over praten. Niet met mij, maar v...

Ik probeer wat te slapen maar het kriebelt in mijn buik. Ik weet dat de uitslag waarschijnlijk vanmiddag al in mijn dossier staat en dat ik ga k...

In het moeilijke slikken vermoed ik zijn innerlijk gevecht. Ziekzijn en sterven behelst zoveel meer dan het duel met enkel het fysieke lijf.

Over een kwartier, nadat de arts de slechte uitslag heeft verteld, zal mijn moeder misschien wel de moedigste beslissing van haar leven nemen. G...

Ze is moe, uitgeput, maar houdt zich al weken meer dan sterk. Hulp vragen voelt als falen dus regelt ze alle zorg voor haar man en kinderen alle...

Het niet uit mogen proberen van andere pijnbestrijdingsmiddelen was eigenlijk nog erger dan niet te weten of ze überhaupt zouden werken.

Voor mijn gevoel bestaat de helft van mijn bagage nu al uit medicijnen en spullen die met mijn uitgezaaide borstkanker te maken hebben.

‘Het duurt nu niet lang meer Roos, ik ben zo bang,’ beantwoorden wij met ‘We blijven bij je Rob, als je wilt tot je laatste adem’.