10 weken mag ik nu al voor jou zorgen. 10 weken, ze dachten eerder aan 10 dagen. Samen met jouw vrouw verzorg ik je bijna iedere dag zelf.

‘Hoe houd je dit vol?’ De onderdrukte trilling in de stem van de coassistente is nog net hoorbaar. Als ik me naar haar toe draai, zie ik de rod...

Ze gaan door, ondanks werkdruk en ongemak, wees een beetje lief tegen ze.

Met een hartelijke glimlach trekt ze de voordeur open. Bruine ogen, warme blik. ‘Waakzorg?’ vraagt ze. Ik knik en stel me voor. ‘Kom binnen, fij...

Het hele team zet zijn schouders eronder om mevrouw haar laatste wens uit te laten komen. De keuken wordt gebeld, de wijn is geregeld. Een colle...

“Ik zeg het je, er komt een moment dat ik je bel omdat het niet meer gaat, en dan kom jij en dan geef je me een spuitje en dan ga ik dood”.

Als ik mijn hand uitsteek, pakt ze mijn beide handen. Die van haar zijn zo frêle en teer dat die van mij als kolenschoppen aanvoelen. Een groot...

"Mirjam, denk jij ook dat de artsen zich vergist hebben? Dat hoor je toch weleens. Ik hoop het echt, want ik wil eigenlijk een elektrische fiets...

De longarts windt er in zijn ontslagbrief geen doekjes om: bij de volgende verslechtering zal hij de patiënt niet meer klinisch opnemen, hij kan...

Ineens sta ik met tranen in de ogen op de verpleegafdeling. Twee coassistenten flankeren mij. Ik zie dat mijn emotie hun niet ontgaan is. Ze ho...